1948: De tweede politionele actie is begonnen

Het is december 1948, de tweede politionele actie is begonnen, als wij na drie dagen en nachten met onze konvooien achter de infanterie diverse onderdelen moeten bevoorraden, de vermoeidheid eist zijn tol. De meeste zijn op van de slaap, en is het rijden gevaarlijk geworden, de opdracht luid, we mogen kamp maken in het plaatsje Blora, na wat zoeken van onze commandant, mogen wij in een leeg huis ons bivak opslaan, ons tempatje (vouwbed) uit de wagen, de klamboe opgehangen (tegen muskieten) met touwen, je uit te kleden en met zijn allen bij een waterput je te mandiën (wassen) ( wij hadden drie dagen geen water op onze body gehad) afdrogen, en snel onder je klamboe weg te zeilen, nee die drie dagen waren nooit meer in te halen, maar wel sliepen wij aan een stuk, dat was te begrijpen, voor diegene die als eerste hun wacht moesten lopen was het zwaar, ook voor de volgende wacht was haast niet te doen, zij waren moeilijk wakker te krijgen na maar een paar uur slapen, als militair moet je de geplande opdrachten vervullen. ‘s Morgens werden wij met veel kabaal tot de orde geroepen, en je begrijp dat het niet in liefde werd afgenomen, zeuren en kankerende zaten wij even later achter een noodrantsoen, met de mededeling over een kwartier met je wagen opstellen in konvooi, zo trokken wij verder naar Tjepoe een klein plaatsje in de laagvlakte van de vele rijstvelden. Nu hoorde wij dat we in een langer durend kamp konden blijven, ook de mededeling dat er een arts aanwezig is, de koks konden hun kookgerei uitpakken, we kregen een normale maaltijd, dus nu geen noodrantsoenen meer, en we kregen die dag iets extra vertelde onze commandant, het was namelijk 31 December 1948, na de warme maaltijd kwamen wij met onze groep bij elkaar, wat bleek, de koks hadden pannenkoeken gebakken en er was ook chocolade melk, de opgebouwde spanningen van de laatste dagen gingen als sneeuw voor de zon weg, wat kregen wij aangeboden, jenever en bier, het was feest mede door de rust en de drank kwamen te tongen los, hoe later het werd hoe meer werd er gezongen, een geestelijke melde zich bij de groep, ook hij was niet vies van de drank, onvervalste soldaten liedjes schalde door de ruimte, het waren bekende Engelse liedjes van Hay Jay Ja Maria van Bahia, waar wij andere woorden aan hadden toegevoegd, wij zongen, zij was de dochter de de knil en ze gaat zo vaak van bil zo vaak als ze maar wil, en de dominee zong net zo hard mee, het was feest, zulke voorvallen staan op je netvlies, en zijn zo op te roepen. Voor mij de taak om 11 uur afscheid te nemen van dit vrolijke clubje, Fred moest op wacht, wat denk je, van 11 tot 1 uur, bedenk je wel dat het voor mij de langste wacht is geweest, twee jaar op wacht staan, het laatste uur in 1948 en 1 uur in het nieuwe jaar 1949. Nadat ik was afgelost zat ik weer bij de vrolijke groep, wetende dat het tot in de late uurtjes is doorgegaan, waarna er nog dikwijls over de geheel andere situatie is gesproken door ons allen. Vragen is ook mogelijk.

SILAKAN BERI KOMENTAR

Temui Kami di Facebook

Statistik

  • 101Dibaca Hari Ini:
  • 1790Dibaca Kemarin:
  • 17824Dibaca Per Bulan:
  • 350475Total Pengunjung:
  • 95Pengunjung Hari ini:
  • 16912Kunjungan Per Bulan:
  • 5Pengunjung Online: